W ciągu czternastu lat, znajdujących się pomiędzy dwiema wojnami światowymi, niemiecka szkoła sztuki i projektowania Bauhaus zmieniła oblicze nowoczesności. Kierując się utopijnymi ideałami na przyszłość, szkoła rozwinęła m.in pionierskie połączenie sztuki pięknej, rzemiosła i technologii do zastosowania w malarstwie, rzeźbie, projektowaniu, architekturze, filmie, fotografii, tekstyliach, ceramice, teatrze i instalacjach.

Bauhaus został założony zarówno jako intensywna społeczność osobista, jak i kolektyw o poglądach publicznych Walter Gropius (1883–1969) i liczenie Józef i Anni Albersowie , Wasilij Kandinsky , Paweł Klee , Oskar Schlemmer , Gunta Stölzl , Marianna Brandta I Ludwiga Miesa van der Rohe wśród swoich członków. Szkoła rozwijała się w trzech kolejnych lokalizacjach w Weimarze, Dessau i Berlinie charyzmatyczną i twórczą wymianę pomiędzy nauczycielami i uczniami, różniącymi się stylami i preferencjami artystycznymi, ale połączonymi idealizmem i zainteresowaniem „totalnym” dziełem sztuki, wykorzystującym różne praktyki i media.

Książka ta celebruje pełną przygód innowację ruchu Bauhaus, zarówno jako: pionier w rozwoju modernizmu i jako paradygmat edukacji artystycznej , w którym wszechogarniająca wolność twórczej ekspresji i nowatorskie pomysły doprowadziły do ​​​​powstania funkcjonalnych i pięknych dzieł.